| Melike Nur Akkaya |  | |
Bu e-posta adresini spambotlara karşı korumak için JavaScript desteğini açmalısınız
|
Sessiz ıssız kimsesiz bir köşedeydim kimse farketmedi bile yalnızlığımı ben seçmiştim yalnız kalmayı ..sonra bir rüya görmeyi bekledim neden düşünemiyordum öylece bekledim çok şey kaçırdım çok şey yitip geçti,, elbette elbette şimdi kendime geldim ,geldim ama hiçbir şeyi ,benliğim gibi geri getiremedim ,,yağmur yağdıkça pencereme vurur damlacıklar,bana seslenir gibi çıkarım cama, sırılsıklam oluruz beraber, onlar yağar ben ağlarım ,geçmişin üzerine..şimdi bana ait kalan hayatın neresindeyim ,kaçırılmış fırsatlar, yaşanmayı bekleyen ama sonunda yitip giden hayaller ,düşlenilen hedefler ..yorgunum ve sık sık üşüyorum biliyorum bunun adı grip değil bunların ağırlığı,,ne yaşıyorsam ben seçiyorum.hep derim gerçek mutlaktır ama doğrular değişir ,benim doğrularım mutlak gerçekler değildi malesef.. hayatta önemli olan sensin değil benim deseydim ,kendi hayatımı yaşamış olurdum geç kalmışlığı değil..hayatta insanlara değer biçmeniz zamanla olgunlaşabilecek bişey bu yüzden çok kaybediliyor zaten ..gözlerimizi kör etmek yerine normal bakmayı becersek zaten herkese bir fiyat biçebileceğiz ona göre ucuz ya da pahalı sözler ve davranışlar ve duygular benimseyeceğiz ..
.
|
